گاز بنیان ؛ کره جنوبی در مواجهه با تنگنای انرژی و فشارهای تجاری آمریکا، برنامهای جسورانه برای خروج از زغالسنگ و کاهش انتشار گازهای گلخانهای اعلام کرده است. این کشور قصد دارد تا سال ۲۰۴۰ اکثر نیروگاههای زغالسنگ خود را تعطیل کند، اما برای جلوگیری از تعرفههای سنگین آمریکا، مجبور به افزایش واردات LNG آمریکایی است.
تعهد اقلیمی کره جنوبی: خروج از زغالسنگ تا ۲۰۴۰
در مذاکرات COP30 سازمان ملل، وزارت آب و هوا، انرژی و محیط زیست کره جنوبی اعلام کرد که برنامه دارد حدود ۴۰ واحد از ۶۱ نیروگاه زغالسنگی خود را تا سال ۲۰۴۰ تعطیل کند و انتشار کربن را حداقل تا ۵۰ درصد کاهش دهد. هدف کلی کاهش ۵۳ تا ۶۱ درصدی نسبت به سال ۲۰۱۸ است.
لی جائهمیونگ، رئیسجمهور منتخب، تأکید دارد که کره جنوبی باید مسیر گذار انرژی تجدیدپذیر را تسریع کند. کیم سونگ-هوان، وزیر آب و هوا، انرژی و محیط زیست در مصاحبهای اختصاصی با AP گفت که کشور به سمت سیستم انرژی مبتنی بر انرژیهای تجدیدپذیر و هستهای حرکت میکند و زغالسنگ بهتدریج کنار گذاشته خواهد شد. او افزود که LNG تنها نقش مکمل و اضطراری برای جبران نوسانات تولید انرژیهای تجدیدپذیر خواهد داشت.
فشار ترامپ: معامله میلیارد دلاری LNG
برای جلوگیری از تعرفههای گسترده «اول آمریکا» بر صادرات کره جنوبی، دولت سئول پیشنهاد سرمایهگذاری ۳۵۰ میلیارد دلار در پروژههای آمریکایی و خرید تا ۱۰۰ میلیارد دلار محصولات انرژی ایالات متحده، عمدتاً LNG، را داده است. توافق نهایی هنوز حاصل نشده، اما تحلیلها نشان میدهد این واردات ممکن است سالانه ۳ تا ۹ میلیون تن LNG آمریکایی باشد.
در حالی که LNG نسبت به زغالسنگ سوخت پاکتری است، انتشار گاز متان آن هنوز نگرانی محیطزیست را ایجاد میکند. فعالان محیط زیست هشدار دادهاند که این معامله میتواند کره جنوبی را برای دههها در وابستگی به سوخت فسیلی نگه دارد. ایننسونگ لی از گرینپیس سئول معتقد است که جایگزینی زغالسنگ با LNG تنها نوع وابستگی به سوخت فسیلی را تغییر میدهد و گذار واقعی به انرژی سبز اتفاق نمیافتد. میشل کیم از IEEFA آمریکا نیز گفته است که مشخص نیست کره چگونه برنامهریزیهای متناقض خود در بخش انرژی را مدیریت کند.
وضعیت فعلی ترکیب انرژی کره جنوبی
در حال حاضر سهم انرژیهای تجدیدپذیر در کره جنوبی حدود ۱۰.۵ درصد است که بسیار پایینتر از میانگین جهانی و همسایگانش مانند ژاپن و اسپانیا است. انرژی هستهای تقریباً ۳۱ درصد و LNG حدود یکپنجم کل انرژی را تشکیل میدهد، در حالی که زغالسنگ همچنان سهم غالب را دارد.
دولت کره جنوبی قصد دارد سهم LNG را تا سال ۲۰۳۸ کاهش دهد و ظرفیت بادی فراساحلی را ده برابر افزایش دهد تا به ۴ گیگاوات برسد. اگر واردات از منابع دیگر کاهش یابد و خرید LNG آمریکایی جبران شود، حجم کل واردات LNG تقریباً ثابت خواهد ماند، اما افزایش کلی واردات میتواند باعث مازاد عرضه و سوزاندن بیش از حد گاز شود.
نتیجهگیری: چالش بزرگ کره جنوبی
کره جنوبی اکنون با یکی از پیچیدهترین معضلات انرژی جهان روبهرو است؛ چگونه میتواند امنیت انرژی و روابط تجاری با آمریکا را با تعهدات واقعی اقلیمی هماهنگ کند؟ این تنش میتواند بازار زغالسنگ منطقه آسیا-اقیانوسیه را به شدت تحت تأثیر قرار دهد و صادرکنندگان بزرگ مانند استرالیا، اندونزی و روسیه را با کاهش تقاضا مواجه کند.
کره جنوبی زغال سنگ، خروج از زغال سنگ ۲۰۴۰، واردات ال ان جی آمریکا، فشار ترامپ کره جنوبی، تعهد اقلیمی کره، گذار انرژی تجدیدپذیر، تعرفه ترامپ، کاهش انتشار کربن، LNG متان، نیروگاه زغال سنگی کره
